15-06-11

We did it !

Maandag om 15u09m15s liep de laatste loper van team 231 over de chip-map aan het Wilhelminaplein in Rotterdam En toen we ruim twee uur later ook over de officiële finishlijn op de Coolsingel zat de Roparun editie 2011 er op.

Maar laten we beginnen met het begin. En dat begin was vrijdag. Toen zijn Luc, Carine, Rudy, Nadine en Etienne een hele dag in de weer geweest om alle materiaal samen te brengen in ons Base Camp in Berlaar, een base camp dat we trouwens delen met de vrienden van team 234, een traditie die gegroeid is uit het feit dat we in een “ver verleden” één team vormden. Al bij al was het toch bijna middernacht toen we het bed in onze mobilhomes zagen.

Veel tijd om te slapen was er niet want de volgende ochtend werden we al tegen 8u verwacht aan Kantoren De Hertoghe in Antwerpen waar de rest van het team stond te wachten. Om half negen vertrok de karavaan van 1 minibusje, 1 vrachtwagen en 2 mobilhomes naar het Parc Départemental de la Courneuve in de buurt van Parijs. In Saint-Ghislain pikten we de laatste 3 teamleden op en ruim twee uur vóór de start hadden we onze plaats gevonden in het park. De rit was iets vlotter verlopen dan vorig jaar toen we onderweg zo’n twee uur in de file stonden.

team231 s.jpg

Eerste job was natuurlijk ons aanmelden bij de “wedstrijddirectie” waar we ook onze chip moesten afhalen. Even een bang momentje toen we ons bij wedstrijdleider Jacco moesten melden. Er was onduidelijkheid over onze vrachtwagen. Ze twijfelden of hij wel degelijk een B-voertuig was. Even later was dat probleem gelukkig opgelost.

En om 15u38 was het dan zover : Marco stond klaar voor zijn eerste shift van 11km, begeleid door Luc en Ghislain. Zoals steeds waren de eerste paar kilometers door de banlieu van Parijs een ramp met alle rode lichten en werkzaamheden onderweg maar al snel zaten we in het Franse platteland. Omdat ons lopersbusje een verkeerde afslag had genomen was het bang afwachten wie er het eerst aan de eerste wissel zou zijn : het busje of de loper maar het busje heeft gelukkig gewonnen ;-) Na twintig kilometer wisselden we voor de eerste keer van fietsers en bij het lager zetten van het zadel brak een vijsje en het zadel stond al direct heel laag. Terwijl Pascal verder reed met een losstaand zadel werd op de mobilhome een nieuwe fiets gehaald. En vanaf dan was het enkel lopen, fietsen, wisselen, verplaatsen, wachten, rusten, eten enzovoort.

Omstreeks middernacht zat de eerste shift van 88km er op en kon ons B-team aan de slag. Ook hun eerste shift verliep niet probleemloos toen Pascal terug last kreeg van zijn kuitblessure. Zijn afstand moest dan worden opgevangen door de andere lopers die ook meteen korter gingen wisselen. Voor teamcaptain Rudy betekende dit behoorlijk improviseren maar hij heeft het schitterend opgelost.

Na een (heel) korte nachtrust in Bertry bij de vrienden van de C’hti-coureurs van team 059 nam het A-team de fakkel weer over en zij mochten in Queivrain de Belgische grens overschrijden. Met nog een drietal kilometer te gaan kreeg Kurt echter een aanval van diarree (en volgens een bericht van het ACT was hij niet de enige want er waren behoorlijk wat gevallen gemeld).

Het stuk van Tertre naar Dendermonde mocht het B-team, waar een dag rust wonderen had gedaan voor de kuiten van Pascal overbruggen.

In Dendermonde mocht Kurt die na een goede rust en een verkwikkende douche gevolgd doro een verse kom soep bij de brandweer van Kruibeke er weer helemaal bovenop was, als eerste starten. Hij zou de eerste 11 km met de volledige doortocht door Zele lopen. Kurt werkt bij de Ambulancedienst van de Brandweer van Zele en dat zal hij geweten hebben. Hij werd door de speaker van dienst aangekondigd en werd dan ook door de aanwezige menigte, waaronder al zijn collega’s en zijn vriend, luidkeels aangemoedigd. Een eerste kippenvelmoment.

De lopers hadden onder elkaar afgesproken om ook kortere aflossingen te lopen (weer improviseerwerk voor de boeg maar nu voor teamcaptain Luc) en zo ging het verder via Antwerpen (wat een afschuwelijk doortocht hebben ze er daar toch van gemaakt) en in Putte staken we de Nederlandse grens over. Net als in Zele was de doortocht in Ossendrecht niet zo schitterend als de afgelopen jaren. Misschien had de lichte regen er iets mee te maken ? De vermoeidheid begon wel bij iedereen door te wegen.

Op de Boulevard in Bergen op Zoom hadden we onze laatste grote teamwissel. Eén loper gevolgd door 8 mensen op de fiets vertrokken naar Rotterdam. De overige twee teamleden haastten zich naar Klaaswaal om bij te staan in geval van nood. De mobilhome zou worden meegenomen door het A team.

De achterstand die we hadden opgelopen door het fietsprobleem, de diarree en de blessure van Pascal werd nagenoeg volledig weggewerkt want om 15u09 werd onze eindtijd vastgelegd, zo’n klein kwartiertje na onze verwachtte eindtijd. Hierdoor komen we in aanmerking voor de nieuwe prijs die de Roparun dit jaar in het leven heeft geroepen, een prijs die wordt uitgereikt aan het team dat zijn opgegeven snelheid het dichtst benaderd.

Het A-team had het B-team opgewacht aan het Wilhelminaplein zodat we samen over de Erasmusbrug naar de Coolsingel konden lopen maar het zou ons toch nog twee uur vragen om de effectieve finish te overschrijden. Er was een gigantische file op de Coolsingel. Eigenlijk was dit wel een beetje een anticlimax want we waren minder uitbundig dan andere jaren.

team231 f.jpg

Na een frisse douche in het kantoorgebouw van Nationale Nederlanden (nog zo’n traditie uit vorige jaren)  trokken we dan huiswaarts. Eerst werden de auto’s terug opgehaald aan Kantoren De Hertoghe in Antwerpen en van daar ging het voor de meesten verder naar Het Bourgondisch Huis in Mol voor een afsluitend diner.

Voor de meesten was dat het einde van de Roparun 2011 behalve dan voor Luc, Carine, Nadine, Rudy en Etienne want zij zijn nog de hele dinsdag in de weer geweest met het uitkuisen (of moeten we zeggen “uitmesten” ?) van de mobilhomes, de vrachtwagen en het minibusje.

En nu ? Denken we al aan de editie 2012 ? Laat ons eerst nog nagenieten van de Roparun 2011. En uiteraard gaan we ook een lessons learned Raport opmaken (wat was er in orde, wat was er niet in orde, wat kon beter, zijn er zaken die we anders kunnen aanpakken). Werk genoeg nog dus.

 

team231 m.jpg

21:20 Gepost door Teamcaptain Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: roparun, finish, team231 |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.